Leren ondernemen
Gisteren bevond ik me stoempend tegen de wind, gebogen over het stuur van mijn mountainbike. Van Duiven richting Tolkamer, over de dijk, met windkracht vier tot vijf. Het voelde als meer, eerlijk gezegd! Met wat winterkilo’s te veel en een te hoge hartslag leek het alsof ik weer een Alp aan het beklimmen was in Oostenrijk. Maar ik kan dat. Dat heb ik nu al een paar keer bewezen. Ik kan dat, toch? Zulke gedachten gaan door je heen als je je een weg baant door het landschap en het niet vanzelf gaat. En dat is precies zoals het is wanneer je je een weg probeert te banen door het ondernemerslandschap. Je bent goed bezig, hoor ik regelmatig van collega-ondernemers. 2017 was mijn eerste volledige jaar, en ik heb een aantal nieuwe klanten mogen verwelkomen. Twaalf om precies te zijn. “Dat is best goed,” zei een collega-coach vorige week tegen me. “Het is je eerste volle jaar en dan twaalf trajecten.” Dat is inderdaad best goed. Dat vind ik ook. Leren ondernemen en gewoon beginnen.
De lat
Voor mij zit het ‘m in dat ene woord. Best. Dat opent meteen het luikje van mijn valkuil. Ja, ik doe mijn best, maar is het genoeg? Het antwoord daarop kun je het best zelf vaststellen. Ik heb altijd al de lat hoog gelegd. Te hoog en je kunt er nooit bij. Te laag ook niet, trouwens. Bukken ligt mij niet zo. Hoewel ik tegenwoordig zelden twijfel aan mezelf, is de gedachte ‘is het genoeg?’ een bekende van me. Die gedachte spookt met enige regelmaat door mijn hoofd. Degene die mijn blogs volgen, weten dat ik geleerd heb niet te veel te dagdromen. Dus draai ik de gedachte om: ‘ik mag nog zoveel leren’. Dank je, Hilde, dat je me die richting op hebt geholpen!
Ontwikkeling
Zo af en toe sta ik stil bij wat de volgende stap mag worden. Hoe kan ik ervoor zorgen dat meer mensen en bedrijven door mij op weg worden geholpen? Op weg naar het vinden of herontdekken van zichzelf. Naar de gewenste situatie, naar hun ideaalbeeld van zichzelf als mens en werknemer. Volgens mij kun je die twee niet scheiden, trouwens. Een fantastisch gevoel is het, kan ik je zeggen. Van zoekende blikken met grote ogen naar zelfverzekerdheid met een scherpe blik op wie je bent en wat je kunt. Focus hebben en overtuigd zijn van je talenten en daarnaar handelen.
Toepassen
Het uiteindelijk toepassen van het geleerde is, wat mij betreft, de mooiste fase. Het ervaren van bewuste keuzes en wat die veranderingen aan beloningen opleveren. Waardevolle ontmoetingen met nieuwe mensen en het maken van mooie stappen in je leven. Het afgelopen jaar heb ik veel geleerd over mensen en hun schaamte, angst, belemmeringen, maar ook over hun motivatie, passie en zingeving. De mooiste beloning voor mij is dat ik daarin mee mocht gaan en ik al die lessen tot me mocht nemen. Samen leren ondernemen. We doen het samen, waarbij ik richting geef en zij de verantwoordelijkheid nemen en de keuze maken om die richting in te gaan. Of niet! Bij elke interventie die ik pleeg, is het voor beiden een leermoment. Soms in de vorm van een bevestiging en dan weer leidt het tot een ander inzicht of keuze.
Inzichten.
Zo hebben deze inzichten bij mij gezorgd dat ik meer mensen wil bereiken. Voor bedrijven ben ik al gestart met het verzorgen van workshops over persoonlijk leiderschap en samenwerken. Dit thema houdt me al een tijd bezig. Hoe kun je onder toenemende druk jezelf blijven en tegelijkertijd de belangen van anderen in het oog houden? Mag je kwetsbaar zijn en tegelijkertijd je grenzen aangeven? Kun je spontaan, hartelijk en tegelijkertijd zakelijk zijn? Probeer het eens uit, zou ik willen voorstellen. Experimenteer en leer! De afstemming volgt daarna wel. En hoe vaker je dit durft, hoe sneller je verbinding maakt met de ander.
Tegenwind
Als ik je daarbij mag helpen, laat het me dan weten. Ik help je op maat en in jouw tempo. En als je tegenwind ervaart, pak ik je zadel vast en geef ik je een duwtje in de juiste richting. Ik gun je dan ook tegenwind. Daar leer je veel van, heb ik gemerkt.
